Tezek değil, devrim kokusu

Sosyal medya, şaka olmaktan resmen çıktı... İşte kanıtı: Mısır! Bazılarının “sanal alem, yalan alem” diye uzak durdukları twitter, facebook ve youtube, resmen bir devrimin örgütlenmesi ve yayılmasında çok büyük rol oynadı.
* Dünya, ilk kez bir halk ayaklanmasını canlı olarak takip etti. Normalde herşey olup bittikten saatler, günler sonra haber alabileceğimiz bir ayaklanmayı adım adım izledik. Bence bu, olağanüstü heyecanlı ve yeni bir durum. Hem gazetecilik, hem de toplum açısından.
* Sosyal medya, zaten her tür örgütlenme için kullanılıyor. Gösteri, yürüyüş ve protestoların duyurusunu bu kanalla yapmak hem çok hızlı, hem de muazzam etkili. Fakat Mısır’da olduğu gibi milyonları doğallıkla örgütlemek, sokakta buluşturmak, sosyal medyanın gücünü bambaşka bir boyuta taşıdı... En kanlı diktatörü bile korkudan titretecek bir güç bu.

Yeni bir kardeşlik
* Devrimi sosyal medyadan takip edenler, bir köşesinden de olsa parçası oldu: Hayatımızda Kahire veya İskenderiye’ye gitmesek bile mesajlardan takip ederek nerelerde buluşulduğunu öğrendik... Göstericilerin birbirine nasıl destek verdiklerine şahit olduk... İnternet yasaklarını veya biber gazı sıkıntılarını aşmak için verilen taktikleri, paylaşılan bilgileri alıntılayarak bu devrime, hiçbir alakamız olmasa da katkıda bulunduk.
* Irak işgalinde dünya, Batılı haber kaynaklarından Bağdat’ın bombalanışını canlı izlemişti. Bu defa ne CNN, ne Reuters, ne de başka bir “Batılı” kaynaktan aldık haberleri.  El Cezire çatır çatır yayın yaptı, canlı görüntü ve haberler ise yine sosyal medya aracılığıyla paylaşıldı. Yerel, bağımsız ve
* Devlet kanalı zaten sansürlenmişti. Geleneksel basın organlarının yerine, Mısırlı vatandaşın çektiği kareler ve verdiği bilgilerle haber yapıldı. Pazar gazeteleri, Cuma akşamı twitter’da dönen bilgilerden derlenen haberlerden fazlasını içermiyordu.
Sanal değil gerçek
* Sosyal medyayı küçümsemek, artık hiçbir babayiğidin harcı değil. Çünkü sanal ortam, en az Başbakan’ın “tezek kokusu” örneği kadar gerçek! (Erdoğan, twitter kullanan vekillerine “Twitter’la olmaz, o tezek kokusunu hissedeceksiniz” diyerek sokağa çıkmanın ve halkla temasın önemini vurgulamıştı.)
* Devrim başarıya ulaşır mı? Mübarek devrilir, yerine gelen gideni aratır mı? Devrim ateşi komşu ülkelere sıçrar, diktatörleri yerinden eder mi? Bilmiyorum.
Tek bildiğim, bu noktadan sonra geri dönüşün olmayacağı... Bugünün dünyasında totaliter bir düzen kurmak ve sürdürmek, hiçbir ülke için eskisi kadar kolay olmayacak.

PARMAK UCU VE KLAVYE
* Mısır’daki ayaklanma da, sosyal medyanın kullanımı da elbette bir günde olmadı... Ülkenin 15 milyon internet kullanıcısı arasında binlerce sosyal medya aktivisti bulunuyor. Aylar evvel NPR’da çıkan bir haberde, Mısır’ın genç blogçularının verdikleri mücadele anlatılıyordu.
* Devlet, facebook, twitter ve YouTube’u protesto amaçlı kullanan blogçulara dava açmış.  Gamal Eid, Ahmed Seif ve Amr Gharbeia, hakaret, tehdit ve “iletişimin kötüye kullanılması” gibi suçlamalarla karşı karşıyaydı.
* Kahire’deki Amerikan Üniversitesi profesörü Said Sadek’ın sözleri bugüne nasıl gelindiğini anlatıyor: “Gençler, gelecek görmüyor. Tek gördükleri işkence, yolsuzluk ve seçimlerin manipülasyonu. Ellerindeki tek araç, parmak uçları ve klavyeleri.”
* Blogcuları birleştiren en mühim hadise, Khalid Said. 2010 Haziran’ında Said, polislerin uyuşturucu bağlantılarını videoya aldığı için bir internet cafe’den sürüklenerek çıkarılmış ve sokakta dövülerek öldürülmüş. 10 bin Mısırlı, Facebook’taki protesto çağrılarına uyarak sokağa çıkmış. Neticede devlet, Said’in ölümü hakkında mecburen soruşturma açmak zorunda kalmış.
* Mısırlı gençler, sadece gösteri ve protesto organize etmekle kalmıyor... İşkenceci ve dayakçı polislerin isimlerini de teşhir ediyorlarmış.

GÜNÜN TWIT’İ

Devrimin sloganı, sansürü anlatan bu tweet oldu. “Herşey, harika, sevgi, Mısır, devlet” kelimelerinden başka birşey okunmayan satır, binlerce kez RT’lendi:

“Everything love. the Egypt government.”